Liefde lijkt niet genoeg voor ons samengestelde gezin

Lieve Marina en Gideon,

Mijn vriend en ik proberen een samengesteld gezin te bouwen. Hij heeft twee kinderen, ik heb er één. We dachten: liefde is genoeg. Maar de praktijk is een stuk ingewikkelder dan we allebei hadden gedacht.

Zijn kinderen vinden mij te streng. Mijn kind snapt niets van de manier waarop hij zijn kinderen opvoedt. Wij vinden elkaar dan weer inconsequent. En dat voelen de kinderen feilloos aan.

Een voorbeeld: zijn zoon van tien had zijn huiswerk niet gedaan. Ik zei: “Kom, we gaan het samen afmaken.” Hij zei: “Laat hem even, hij doet het straks wel.” Binnen twee minuten zaten wij in een strijd die niets meer met huiswerk te maken had.

Ik hou van hem. Ik hou van ons gezin. Maar soms voelt het alsof we elk in een andere muziekstijl spelen. Hoe krijg je als samengesteld stel weer een gezamenlijke melodie?

Liefs, Eva

Ons antwoord

Lieve Eva, samengestelde gezinnen lijken van buiten vaak op één plaatje. Maar van binnen zijn het zes puzzels op één tafel. En dat is normaal.

Een samengesteld gezin is geen stoofpot maar een slow-cooker. Het moet niet mengen, het moet marineren. Met tijd, met mildheid, en met verwachtingen die omlaag mogen.

De biologische ouder blijft de primaire leider. Dat is geen ongelijkheid, dat is duidelijkheid. Jij bent het anker voor jouw kind, hij is het anker voor zijn kinderen. Jullie zijn allebei compagnon, geen van beiden hoeft politieagent te zijn.

Spreek een duo-regel af: de ouder van het kind bepaalt de aanpak, de partner ondersteunt het ritme, niet het beleid. Dat geeft rust, voor de kinderen én voor jullie.

Check elke week even in met de vraag ‘wat werkte deze week?’ Drie minuten, één positieve observatie per ouder, niet over de kinderen maar over elkaar. Bijvoorbeeld: “Ik vond het fijn dat jij rustig bleef toen mijn zoon boos werd”, of “Ik waardeer dat jij mijn dochter hielp met haar spreekbeurt.” Het geeft strengheid warmte, en warmte richting.

Eva, jullie hebben geen orkest zonder dirigent. Jullie zijn twee dirigenten die nog leren om in dezelfde maat te slaan. En dat kunnen jullie: samen, langzaam, met liefde.

Vanaf onze keukentafel, Marina & Gideon